Ucundan bucağından yakalamam lazım huzur denen zımbırtıyı. Maddi beklentilerden az da olsa sıyrılıp küçük şeylerle mutlu olmak galiba bunun sırrı. Ama hangimiz yapabildik ki bunu? değer yargılarımız kalmadı lan. bak kızdım küçük harfle yazıyorum gerisini. hayata uyum sağlamak için pragmatist olmadık mı? kendi egosunun çizdiği yolun dışına çıkan beri gelsin. hedeflerine ulaşmak için başkalarının sırtında yükselen insanlarla doldu memleket. ortam böyleyken nasıl sıyrılır insan maddiyattan. "ya başarılı ol, ya dürüst" diyor hayat. ya acımasız ol, ya sürün.
Mutluluk dediğimiz nedir ki zaten.. küçükken deterjanlı suya üfleyip baloncuklar oluşturmaktı mutluluk. biraz daha büyüdük, mahallede gol attık mıydı bizden mutlusu yoktu.. biraz daha büyüdük, elini tuttuğumuz komşu kızındaydı mutluluk.. biraz daha büyüyüp öss yi kazandık, artık özgürdük, buydu mutluluk. biraz daha büyüdük ve bitti üniversite belki çok şey öğrendik ama o eski saflığımızı unuttuk. biraz daha büyümeyecem lan ben, bu yaşta bunca şey almışsa elimden hayat, bi bildiği vardır bırakmaz artık. elimizi kaptırdık hayata, gözümüz karardı, biz karardık.
Bunca şikayete rağmen izleyeceğimiz yol yine tu kaka dediğimiz yoldur.
Günün sözü: köfteyle kalkan, kararla oturur.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder